Mostrè header
Comunité

Vangele dla Domënia

26.01.2020 - 3a DOMËNIA IA POR L'ANN - A DOMËNIA DLA PARORA DE DÎ

Vangele do Matî 4,12-23

Da dailò inant à Gejù metü man da incundé:
Convertìsse! Deache le rëgn dl cil é daimprò.
Tratan che Gejù passâ dlungia le lêch de Galilea,
àl odü dui fredesc, Scimun, nominé Pire, y so fre Andrè,
ai ê dër tl sciuré fora la rëi te lêch, ćiodich’ai ê pesciadus.
Y al ti à dit: Gnide do a mé! I fajarà fora de os pesciadus de jënt.
Atira ài lascè dailò sües rëis y ti é jüs do.

Da jì inant àl odü dui d’atri fredesc, Iaco, le fi de Zebedèus, y so fre Jan;
ai ê cun so pere Zebedèus te barca
y arjignâ ca sües rëis.
Al i à cherdè, y atira ài lascè la barca y so pere y ti é jüs do a Gejù.

Gejú surantol les parores de Jan Batista: "Mudede ci ch'i ëis imënt y osta vita."
I pröms che l'á fat vëgn nominá chiló por inom. Gejú se chir compagns,
porsones arjignades da sté ite por le rëgn de Dî.
Ai ne s'imaginëia nia ciamó tan ri ch'al sará, mo ai é plëgns de speranza.
Mo speranza te ci pa?
Chël che ascuta Gejú y müda sües intenziuns y süa vita le fej cun speranza.
Cun la speranza nia ma te n'atra vita, mo te deplü vita,
te vita en abondanza, che n'é nia da ciafé zënza Gejú.
Insciö sarára stada pro i pröms apostui,
y insciö éra ince pro düc i discepui y les discepoles che ti vá do a Gejú.
Al é chës porsones che l'ascuta y che ti vá do,
che ne s'acontentëia nia ma cun la tera,
che ó odëi le cil davert amesa süa vita.
A chi che se mët al sorvisc dla jënt tl inom de Gejú, se deura n cil lisier sura ëi.

Vangele do Jan 1,29-34

Jan Batista â odü le Signur che ti gnô pormez
y al à dit: Ćiarede, l’Agnel de Dî, che tol demez le pićé dl monn.
Ël é chël, de chël ch’i à dit: Do da mè vëgnel n ël che m’é danfora,
deach’al ê dan da mè. Inće iö ne le conesciô nia;
mo i sun gnü y i batiëii cun ega, por ti al fà conësce a Ìsrael.
Y Jan à testemonié:
I à odü le Spirit gnon jö dal cil
sciöche na colomba y ston sön ël.
Inće iö ne le conesciô nia; mo ël,
che m’à menè a batié cun ega, m’à dit:
Sön chël che t’odaras gnon jö le Spirit
y sön chël ch’al sta,
chël él che batiëia cun Spirit Sant.

Les parores che Jan Batista á dit mostran sön Gejú é rovades tla mëssa.
Al é les parores "Agnel de Dî ...", che le prou dij dan la comuniun.
Gonot é chëstes les parores ch'i aldi le plü ion:
"Agnel de Dî, che te toles demez i piciá dl monn, ais pieté de nos."

Ares me dij ch'i pó ester sciöch'i sun: cun le pëis de düc mi piciá,
zënza messëi desperé. Deache Gejú á tut sön ël mia colpa.
Le significat dl "Agnel de Dî" ne vëgn incö bëgn da tröc nia plü capí,
porchël él important da le tlarí:
Gejú á tut sön ël mia colpa y l'á paiada cera.
Le prisc ch'al á paié é sté süa vita; tan tröp t'invalô la jënt.
Jan Batista n'á nia presenté Gejú sciöche n gran pordicadú
o un che varî y fajô mirachi, mo: Ciarede, chësc é l'Agnel de Dî.
Chësc ê por ël important y ince por me.

Vangele do Matî 3,13-17

Gejù ê gnü dala Galilea pormez al Iórdann, da Jan, a se lascè batié da d’ël.
Mo Jan se parâ y ti à dit: Iö messess gnì batié da tè, y tö vëgnes da mè?
Gejù ti à respognü: Lascia ch’al sozedes,
deach’al alda ch’i adempliunse insciö

deplëgn la iustizia de Dî.
Dailò à Jan zedü.
Gejù ê apëna batié y gnü fora d’ega,
ch’al s’à daurì le cil,
y al odô le Spirit de Dî sciöche
na colomba gnon jö sön ël.
Y na usc dal cil à dit:
Chësc é mi Fi bunorü,
te chël ch’i à ciafè plajëi.

Le pröm miraco sozed bele dan le bato de Gejú:
Gejú s'arcuncia ite danter la jënt che vá da Jan Batista tl Iordan
a ciafé le bato de penitënza y de converjiun.
Sce Gejú, che ê inozënt, se mët a per y azeta la jënt che ê de colpa,
 
spo podunse ince nos s'azeté cun nostes colpes.
Sc'i s'azetun sciöche piciadus sunse en buna compagnia.

Ala domanda, chê che ël s'aratâ da ester,
ti â papa Francësch respognü ai jornalisć:
"I sun n piciadú, a chël che le Signur ti á ciaré."
Al é na resposta demorvëia che pó valëi por düc nos cristians:
Piciadus, a chi che Chël Bel Dî ti ciara.
Al nes ciara, sciöch'al ti á ciaré a Gejú pro so bato:
"Tö es mi fi bunorü."

Vangele do Jan 2,13-15,19-23

Tl pröm êl la Parora,
y la Parora ê pro Idî,
y la Parora ê Idî.
Tl pröm êra pro Idî.
Döt é deventè tres la Parora,
y zënza la Parora ne n’él deventè
nia de ći che é deventè.

Te ëra êl la vita,
y la vita ê la löm dla jënt.
Y la löm lomina tla scurité,
y la scurité ne l’à nia tuta sö.

Al vëgn dit "I ëis baié assá ia y ca, sëgn lascede ma baié i fac!"
sciöche por dí, che les parores ne n'á pa insciö degöna faziun.
Deperpo á pa les parores na faziun dër reala.
Sc'i ti diji a zacai

"Al me sá bel che t'es!" o sc'i ti diji: "Vátun dal moch, i ne t'ó nia plü odëi!",
á chëstes parores conseguënzes:
ares pó ester de benedisciun o de maledisciun.
Amur y sënn pëia ia da nostes parores.

Sc'i sun groi te nosc baié, spo n'é descordia, strit y vera nia dalunc.
 
"Tö es bunorü/da, tö es de valur."
Sc'i orun tigní de bunes festes da Nadé,
messunse ti mëte averda a nostes parores;
impede gní agressifs, dí parores de pesc y de respet.
Ares menará y portará früc, de bugn früc.

Vangele do Matî 2,13-15,19-23

Canche i studià dles stëres s’un ê indö jüs,
ti él comparì a Ujöp tl som
n agno dl Signur y à dit:
Lê sö, tol le möt y süa uma
y sciampa tl Egit; romagn dailò
ćina ch’i ne comani val’ d’ater;
deache Eròdes chiriarà le möt por le copè.
Sön chëra é Ujöp lovè sö de nöt
y s’un é sciampè cun le möt y süa uma tl Egit.

I egizians ne n'á nia ortié derevers
la Santa Familia, deach'ara ess podü ester
de prigo por la segurëza publica
o deach'al se tratâ de foresć.
Ai á lascé passé ite te so teritore chë familia zënza savëi che ch'ai ê,
y insciö ti ái salvé la vita a Gejú.
Insciö ái porté pro che la storia de Chël Bel Dî cun nos jënt
ess na buna fin.

I odun che chësta storia mët man cun na sciampada y migraziun.
Ince nos ne savun nia chê ch'i un tut sö ti ultimi agn te nosc teritore.
I sun tentá da odëi plütosc les cosses che nes fej pora.
Chê de nos conësc pa les porsones che s'ascogn ti migranc?
Chê conësc pa le destin, la storia, les gaujes che á condüt i migranc da nos?
Chê sá pa ci agnui che ti é aparis y i á aconsié da gní da nos.
Forsc podessun ince nos tó en conscidraziun la poscibilité
ch'al é Chël Bel Dî instës che ó nes gní adincuntra y nes incunté
tla pel de n migrant che é passé fora por le desert y é gnü sura le mer ca.

Vangele do Jan 1,1-18

Tl pröm êl la Parora, y la Parora ê pro Idî,
y la Parora ê Idî. Tl pröm êra pro Idî.
Döt é deventè tres la Parora,
y zënza la Parora ne n’él deventè nia
de ći che é deventè. Te ëra êl la vita,
y la vita ê la löm dla jënt.

Chël me dejidrëii tres danü, che la Parora
vëgnes cern, ch'ara vëgnes via y vëgnes a sté
danter nos. Chësc me dejidrëii pro la mëssa, da Nadé y vigni domënia.
Chësc me descidrëii tla oraziun. Chësc me dejidrëii tla vita
de familia, tla vijinanza, tl post de laur, tla comunité, tl monn.
La Parora gnüda cern é na scincunda de Dî; i sciafiun ma da ti respogne
porvan da deventé instësc porsones sciöche ël: don inant süa löm,
se daurin ala jënt incër nos ia y deventan comunité di fis de Dî
mostran sön so amur cun l'amur che nos viun. (M.T.)

Vangele do Matî 1,18-24

Ujöp, so om, che ê iüst y che n’orô
nia la descredité, s’â tut dant de se
despartì adascusc da d’ëra.
Ćiamò tratan ch’al ponsâ sura,
ti él comparì n agno dl Signur y à dit:
Ujöp, fi de Davìde, no te temëi
da tó pro tè Maria por fomena.

Agno de Dî, ví
a m'ilominé te
mies domandes
do le ciodí,
dáme coraje
da jí por le tru de mia vita
sciöche Idî l'á orü por me.

Vangele do Matî 11,2-11

Te chël tëmp â Jan aldì te porjun dles opres
de Crist. Sön chëra àl ortié sü discepui da
d’ël y ti à dit de le damanè: Este tö chël
che dess gnì, o messunse aspetè n ater?
Gejù ti à respognü:
Jide y cuntedi a Jan ći ch’i aldis y odëis:
I verc vëiga indô, i paralisà va, i levrusc
vëgn nëć, i surć alda; i morć ressorësc,
y ai püri ti vëgnel incundé le vagnele.
Beât chël che ne se scandalisëia nia de mè.

Tröc de gragn credënc y de gran credëntes á albü te süa vita momënc olach'ai
dubitâ y se sintî malsigüsc, sciöche p.ej.: Mosé, Pire, Maria y ince Jan Batista.
Chësc n'é nia de mal. Forsc n'é chi, che ne dubitëia nia, mai jüs dër a funz.
Da Jan Batista, le gran pordicadú tl desert, che mët man da dubité te porjun,
podunse imparé co ch'i dessun la tó canch'i tomun tles ciafes dl dübe y dla malsegurëza.

Por pröm: Jan Batista ne vá nia da jënt a s'la baudié coche Chël Bel Dî pó lascé
sozede val' de te, nou, al vá da Gejú instës cun süa domanda: "Este tö chël...?"
Y deach'al é saré ia y ne sciafia nia da jí instës, ortiëiel sü discepui a damané.
Y al ne ciafa nia na resposta tlera: Scé o no, mo na resposta che ti dá da ponsé.
Por secundo: I discepui vëgn da Jan a ti cunté ci che Gejú ti á dit y ci ch'ai á odü
y sintí. Ci che la Sacra Scritöra á incundé danfora devënta vëi te Gejú.
Y sc'i ponsun do a döt ci che Idî nes á bele fat de bëgn te nosta vita,
spo messunse dé pro: Chësc él sté Chël Bel Dî che á metü a jí insciö,
chiló él sté la man de Dî che á operé. - Y nosta fede se renforzará.
Y por terzo: Jan Batista mëss te porjun tó danü süa dezijiun por Gejú.
La forza y l'assiguraziun ciafel da Gejú instës:
"Beat chël che ne se scandalisëia nia de me."

 

Vangele do Matî 2,15-15.19-23

Te chël tëmp é l’agno Gàbriel
gnü menè da Idî te na cité tla Galilea dal inom Nàzaret da na viria;
ara ê impormetüda a n ël dla ćiasa de Davìde che â inom Ujöp,
y l’inom dla viria ê Maria.L’agno é jü ite da d’ëra y à dit:
Ave, tö plëna de grazia, le Signur é cun tè.
Ara s’à spordü da gnì baiada ados insciö
y ara ponsâ do, ći che chësc salüt dô significhé.
Ailò ti à l’agno dit: No te temëi, Maria;
deache t’as ciafè grazia pro Idî.
Te ciafaras y metaras al monn n möt:
a d’ël desste ti mëte inom Gejù.
Al sarà gran y gnarà nominé Fi dl Altiscim.
Dî, le Signur, ti darà le tronn de so pere Davìde.

Maria nes á vit dant trëi cosses fondamentales por na vita cristiana y implida:
ascuté, fá y indiché.

Impröma messunse imparé da Maria da ascuté,
ci che Chël Bel Dî á imënt cun vignun de nos:
ci compit ch'al ó me surandé, tan ch'al pretënn y ci ch'al s'aspeta da me.

Por secundo se tratera da ti jí dô ala cherdada de Dî
y da fá ci ch'i vëighi che é mi compit:
I sun düc cherdá da ester mans y pîsc, edli y orëdles, bocia y cör de Gejú.
Tla ciantia dl Magnificat odunse che Maria á n cör ince por i püri.
Chësc ghira da me coraje da dé testemonianza y da jí cuntra la comodité.

Por terzo nes insëgna Maria da orienté la jënt sön la noela de Gejú.
Nia tan cun les parores, mo plü co ater, tres mi comportamënt y mies opres,
dess la jënt rové pro Gejú y damané do ël.

Vangele do Matî 2,15-15.19-23

Spo apariarà le sëgn dl Fi dl Om sö al cil; spo baudiarà y fajarà pöde
düć i popui dla tera y ai odarà le Fi dl Om gnon sön i nii dl cil
cun gran potënza y gloria.....
Imparede dal confrunt cun le lëgn da fighi!
Pornanche sües rames vëgn sucoses y mët man da menè,
savëise che l’isté é daimprò. Avisa insciö desses capì,
canch’i odëis che döt cant chësc sozed, che la fin é danman.
Stede muntri!
Deache i ne savëis nia,
ći dé che osc Signur vëgn.
Sce le patrun de ćiasa savess
da ći ora de nöt ch’al vëgn le lere,
stéssel munter y ne lasciass nia sozede
ch’al vëgnes rot ite te süa ćiasa.
Porchël stede inće os arjignà!

Al scomëncia indô le "tëmp chît" che é tan stressé co degun ater tëmp dl ann.
Decoré, cumpré scincundes, cënes, marciá, ponsé al menü dla festa,
döt é orienté söl gran dé de Nadé, che dess ester bel, da festa y da se sté saurí.
Mo chël gran dé podess gní döt atramënter,
dailó podessel ester che la decoraziun ne foss nia plü importanta,
y gnanca les scincundes ch'i un arjigné ca,
mo ci ch'i un fat por i püri y i desmentiá ia.
Dailó ne jarunse gnanca plü a dlijia, mo i gnarun tuc ite tl rëgn de Dî.
É chësta na buna noela de ligrëza? Ara podess l'ester.
Deache ara nes destol dal stres dan Nadé, ciodiche döt chësc n'é nia important.
Chël Bel Dî vëgn pa döt atramënter:
laota él gnü sciöche n möt te na stala,
indoman gnarál sciöche n lere de nöt. l
paia la mëia da sté muntri y da s'arjigné,
deach'al vëgn sigü.

valutaziun
Submitting your vote...
stampè